ABC Pielgrzyma 

PRZYGOTOWANIE
Przed wyruszeniem na Pieszą Pielgrzymkę zadbaj o dobre przygotowanie swojego organizmu. Każdy, kto choć raz wybrał się na Pielgrzymkę, dobrze wie, ile trzeba poczynić przygotowań (ubiór, jedzenie, załatwienie urlopu, itp.), zanim wyruszy się na szlak. Pamiętaj, że przed tobą długa droga (ok. 270 km) w różnych warunkach atmosferycznych. Pamiętaj, że codziennie będziesz około 10 godzin na nogach. Jak zatem  się przygotować? Zaopatrz się w wygodne obuwie przynajmniej miesiąc wcześniej i chodź w nim codzienne. Buty muszą być nieco większe niż normalnie, tak aby pomieściły stopę ubraną w dwie skarpety: cienką i grubą - najlepiej wełnianą.

  1. Zaopatrz się w wygodne obuwie przynajmniej miesiąc wcześniej i chodź w nim codzienne. Buty muszą być nieco większe niż normalnie, tak aby pomieściły stopę ubraną w dwie skarpety: cienką i grubą - najlepiej wełnianą.
  2. Zabierz ze sobą kilka par skarpet cienkich i  skarpet grubych (wełniane, bawełniane, frotte itp.), przetestuj je w ciągu miesiąca przed pielgrzymką. Zwróć uwagę czy skarpety nie ściągają się albo czy szew nie uwiera.

  3. Miesiąc przed pielgrzymką zrezygnuj z samochodu,  autobusu - maszeruj codziennie minimum jedną godzinę.

  4. Zadbaj o stopy: na dwa tygodnie przed wyruszeniem w drogę mocz stopy co drugi dzień w ciepłej wodzie z solą i natłuszczaj dobrym kremem do stóp, na tydzień przed pielgrzymką obetnij paznokcie na krótko.

  5. Kobiety, które chodzą w butach na wysokich obcasach winny miesiąc wcześniej zrezygnować z nich, aby mięśnie łydek miały czas przystosować się do pracy w zmienionych warunkach.

W  DRODZE

Pielgrzymka - to droga i czas, które są do przebycia.  Jan Paweł II uczył nas: "Pielgrzymka (...) jest symbolem indywidualnej wędrówki, człowieka wierzącego, śladami Odkupiciela: jest praktyką czynnej ascezy i pokuty za ludzkie słabości, wyraża nieustanną czujność człowieka wobec własnej ułomności i przygotowuje go wewnętrznie do przemiany serca. Przez czuwanie, post i modlitwę pielgrzym postępuje naprzód drogą chrześcijańskiej doskonałości, starając się dojść z pomocą łaski Bożej "

Pielgrzymka to swoiste rekolekcje w drodze. W oparciu o ducha modlitwy, wyciszenie duszy, głoszone nauki i doświadczenie wspólnoty jest pielgrzymowanie czasem przemiany i odnowy serca. Jakże wielkie znaczenie ma w tym względzie odprawiany w drodze sakrament pokuty i codzienny udział w Eucharystii.

Pielgrzymowanie jest też - zwłaszcza dla ludzi młodych - przygodą, która pozwala inaczej przeżyć doświadczenie Kościoła, ludu Bożego w wierze i nadziei zmierzającego do swej pełni. A ileż jest okazji na pielgrzymim szlaku do świadczenia prawdziwej miłości wobec bliźniego i uczenia się, że ważniejsze jest "być" niż "mieć"?

  1. Uczestnicy, decydując się na udział w pielgrzymce, kierują się motywami religijnymi i dbają, aby religijny charakter pielgrzymki był przestrzegany przez cały czas jej trwania.

  2. Pielgrzymi codziennie uczestniczą we wspólnej Eucharystii i Komunii św. oraz czynnie biorą udział w modlitwie, śpiewach, konferencjach. Troszczą się o klimat, jaki tworzą wokół siebie: życzliwość, kulturę bycia, wrażliwość na potrzeby innych, zwłaszcza słabszych czy starszych; wykorzystują posiadane talenty i dary (np. muzyczne, medyczne, techniczne); włączają się w różne służby.

  3. Pątnicy zobowiązani są iść w grupach, do których się zapisali. Zdecydowanie zabrania się pielgrzymowania poza grupami. Przebywanie poza grupą jest równoznaczne z wycofaniem się z pielgrzymki.

  4. Przy zapisie pielgrzymi otrzymują identyfikator, znaczek, które noszą na widocznym miejscu.

  5. Ze względu na religijno-pokutny charakter pielgrzymki uczestników obowiązuje: - odpowiedni, skromny strój (zasłonięte ramiona i kolana), - zakaz palenia tytoniu, - bezwzględny zakaz picia napojów alkoholowych.

  6. Podczas drogi uczestnicy pielgrzymki zobowiązani są do przestrzegania: - przepisów o ruchu drogowym, - zarządzeń władz terenowych (zakaz kąpieli, rozpalania ognisk itp.) - wskazań służby porządkowej pielgrzymki.

  7. Uczestnikom pielgrzymki, a tym bardziej osobom postronnym, bez wiedzy kierownictwa nie wolno rozpowszechniać żadnych materiałów czy emblematów, ani zbierać jakichkolwiek ofiar.

DZIEŃ NA PIELGRZYMCE

Nie zawsze w promieniach wschodzącego słońca rozpoczynają siostry i bracia - tak się pielgrzymi zwracają do siebie - nowy dzień, wszak niezależnie od pogody Pielgrzymka realizuje swój program i idzie naprzód.

Są takie dni , gdy pierwsze kroki kierują pielgrzymi ku ołtarzowi, by uczestnictwem we Mszy św. i przyjętą Komunią św. napełnić się łaską Bożą na cały dzień i nieść w sobie Boga do ludzi. Są takie dni , gdy Msza św. odprawiana jest w ciągu dnia, przerywając rytm marszu.

Zawsze jednak sprawowana jest liturgia Mszy św. w bogatej oprawie służby liturgicznej i grupy muzycznej, jest ona bowiem centralnym punktem każdego dnia Pielgrzymki.

Niezależnie od pory jej sprawowania, liturgia mszalna jest zawsze najważniejsza. Jednak najwięcej czasu w ciągu pielgrzymkowego dnia poświęca się w każdej grupie modlitwie - wspólnotowej i indywidualnej, śpiewanej, recytowanej lub milczącej, uformowanej bądź spontanicznej. Każdego dnia śpiewa się Godzinki, w modlitwie Anioł Pański łączą się pielgrzymi z Ojcem Św. i intencjami bliskimi sercu papieża, codziennie też odmawiany jest na pielgrzymim szlaku różaniec, odprawiana droga krzyżowa. koronka do Bożego Miłosierdzia oraz nowenna do Matki Bożej Jasnogórskiej do której często dodawane są długie litanie intencji wypisywanych wcześniej przez siostry i braci na karteczkach.

Za rytm modlitwy i cały przebieg dnia w grupach pielgrzymkowych odpowiedzialni są księża przewodnicy. Oni wyciskają na prowadzonych przez siebie grupach swoiste piętno i od nich zależy najbardziej, jak dana grupa pielgrzymuje. Najczęściej też księża przewodnicy (czasem zamieniając się w grupach) podejmują dzieło formacyjne umysłów i serc poprzez głoszone konferencje i rozważania oraz prowadzone przez "mikrofon dla wszystkich" dyskusje i wyjaśnienia postawionych problemów.

Jest jeszcze jeden wymiar posługiwania, w którym wspierają przewodników wszyscy kapłani uczestniczący w Pielgrzymce - nieoceniony czas poświęcony na sprawowanie sakramentu pokuty w drodze i często bardzo długie "duchowe" rozmowy.

Tuż obok przewodnika zobaczyć można najczęściej na pielgrzymim szlaku grupkę muzyczną - z instrumentami gotowymi do gry i mikrofonami w rękach. Czym byłaby Pielgrzymka bez wspaniałych - na przemian radosnych i medytacyjnych - śpiewów? Ile razy właśnie piosenka podrywa nogi i serca, pozwalając, nawet w wielkim zmęczeniu, iść dalej.

Pielgrzymi szlak podzielony jest na etapy liczące najczęściej około 6 km drogi. Trochę, jak uczniowie w szkole dzwonka na przerwę, wyczekują nieraz zmęczeni pielgrzymi miejsca na postój. Można wtedy zdjąć buty, "odwiedzić" pobliski lasek, położyć się na kilkanaście minut (niektórzy potrafią "szybko spać"), zjeść i napić się, porozmawiać z sąsiadami. Taka przerwa zazwyczaj nie trwa dłużej niż 30 minut. Raz dziennie, około południa, przerwa jest dłuższa i wtedy można zjeść obiad, czyli kubek smakowitej zupy z pajdą chleba. Czasem jest też kompot.

Za rytm i miejsca poszczególnych postojów odpowiedzialna jest służba porządkowa.

Kiedy kolejne grupy docierają pod wieczór do miejsca noclegu, jeszcze się nie kończy dzień na Pielgrzymce. W rejonach wyznaczonych przez służbę kwaterunkową i bagażową trzeba znaleźć miejsce do umycia się i spania, a to nie zawsze jest łatwe, gdyż liczba pielgrzymów jest na ogół większa niż liczba mieszkańców danej miejscowości, a nie wszyscy gospodarze wiedzą, iż do przysłowiowego szczęścia pielgrzyma wystarczy kawałek podłogi w pokoju i dostęp do łazienki.

Wreszcie wymyci i najedzeni pielgrzymi mogą trochę odpocząć przed snem. Bardzo wielu pamięta jednak o ostatniej wspólnej modlitwie na nabożeństwie wieczornym kończącym się Apelem Jasnogórskim. Znowu przypomina się cel drogi i wszystkie podjęte intencje. Nabożeństwa, najczęściej odprawiane w parafialnym kościele, przygotowują dla wspólnoty pielgrzymkowej siostry i bracia z różnych grup.

Rzadko, zaraz po nabożeństwie, rozchodzą się pielgrzymi na miejsca noclegu. Gromadzą się w grupkach przed kościołem - jedni jeszcze trochę śpiewają, inni rozmawiają, czasem spacerują. Wspaniałe jest to, że chcą być razem, że pielgrzymowanie uwrażliwiło ich na wspólnotę. Są takie grupy, które już po Pielgrzymce, w swoich środowiskach, organizują spotkania popielgrzymkowe. Wielu pątników przyjaźni się przez długie lata.

Zwykle bardzo blisko miejsca wieczornej modlitwy umiejscowiony jest punkt pomocy medycznej. Jeden Pan Bóg wie, ile jest w taki wieczór poprzebijanych pęcherzy na bolących no­gach, ile rozmasowanych mięśni, by jutro dało się znów ruszyć nogami, ile przylepionych plastrów i rozdanych tabletek. A wszystko z uśmiechem na twarzach lekarek i sióstr. Niech im Pan wynagrodzi...

Powoli odchodzą już ostatni zaopatrzeni medycznie pielgrzymi, wychodzą z kościoła ostatnie osoby, które trwały na przedłużonej modlitwie, wyciszają się "nocne rodaków roz­mowy" i w mroku nocy zasypia pielgrzymkowy świat.

Jak ważny jest sen przywracający siły. Jutro znów wstanie dzień...

LUDZIE DOBREJ WOLI

Nieprzeliczona jest rzesza tych ludzi dobrej woli, dzięki którym z roku na rok pielgrzymi mogą kroczyć do Czarnej Madonny. Tworzą oni - razem z pielgrzymami - wielki łańcuch serc oddanych sprawie Bożej w szczególnej czci dla Matki Najświętszej.

Mocą spajającą ten łańcuch i napełniającą samych pielgrzymów siłą duszy i ciała jest modlitwa. Ci wszyscy, którzy w intencjach Pielgrzymki modlą się i ofiarują swoje cierpienia, są jej największymi dobrodziejami i są w pełni pielgrzymami, choć czasem zdrowie lub inne uwarunkowania nie pozwoliły im uczynić na pielgrzymim szlaku ani jednego kroku. Trudno przeceniać jakąkolwiek formę pomocy dla pielgrzymów, ale stałoby się w takim wymiarze pielgrzymowanie wręcz niemożliwym, gdyby nie gościnność tych wszystkich, którzy przyjmują pielgrzymów na nocleg. Jedni zapraszają do mieszkań, użyczając podłogi pod śpiwory,  życzliwie dzielą się wodą do mycia i pozwalają korzystać z sanitariatów. Otwarte drzwi domów i zagród są znakiem otwartych serc, a bardzo wielu gospodarzy dzieli się z pielgrzymami wszystkim, co posiadają. Czasem życzliwość gospodarzy graniczy z rozpieszczaniem pielgrzymów, gdy nie tylko mogą korzystać z noclegu i łazienki, ale jeszcze zastają w domu suto zastawiony stół  owoc ofiarności i wielu godzin pracy gospodarzy. Poprzez kolejne lata dobroczynnego otwarcia serc i domów na nocleg, tworzą się między rodzinami gospodarzy i pielgrzymami serdeczne więzy znajomości i przyjaźni.

Otwartość serc i domów dla pielgrzymów nie zawsze jest spontaniczna i bardzo serdeczna. Jakże ważną rolę w kształtowaniu postawy otwartości spełniają księża proboszczowie tych parafii, przez które wiedzie szlak Pielgrzymki. Słowo zachęty i pomoc organizacyjna w przyjmowaniu pielgrzymów, to wielkie dobrodziejstwo tych kapłanów dla Pielgrzymki.

Pielgrzymi odpoczynek to nie tylko nocleg. Ile radości sprawia łyk wody lub kompotu z postawionych życzliwą ręką gospodarzy naczyń przy drodze. Czasem też trafi się jabłko , a wszystko z uśmiechem na twarzy i szczerym sercem ofiarowane.

Wśród dobrodziejów Pielgrzymki trzeba jeszcze wspomnieć tych wszystkich, dzięki którym codziennie otrzymują pielgrzymi ciepłą zupę - prawie zawsze za "Bóg zapłać". To są tysiące litrów zupy, kompotu i herbaty - wszystko przez dobrych ludzi przygotowane i przywiezione.

Patrząc na przechodzące grupy pielgrzymów, zauważa się bez trudu przeważającą w nich liczbę młodych, czasem nawet bardzo młodych, osób. Jednak nie zawsze uświadamiamy sobie fakt, że wielu tych młodych ludzi tylko, dlatego może iść na Pielgrzymkę, że ich rodzice lub dziadkowie "zafundowali" im wszystkie związane z tym wydatki.

W tej swoistej "litanii" dobrodziejów Pielgrzymki nie może zabraknąć policji, w różnych miejscach pomagającej w sprawnym przechodzeniu pielgrzymów oraz na ogół bardzo życzliwych władz miejskich i gminnych.

Tylko wszystkowidzący i wszystkowiedzący Pan Bóg mógłby w swej Opatrzności dopisać do tej części jeszcze wiele osób i działań, dzięki którym pielgrzymia droga jest możliwa, radosna i bezpieczna, a cel u tronu Jasnogórskiej Pani, w kolejnych latach przez ogromną rzeszę pielgrzymów, jest osiągany. Bogu niech będą dzięki!

Dyrektor Pieszej Pielgrzymki Stalowowolskiej
ks. Dominik Bucki tel. 502 514 433

Administrator serwisu - Piotr Rut email: piotr.rut[at]zhr.pl